راحت میتوانی آنها را به بهانه ای از خود دور ،یا به خود نزدیک کنی. . .
ساده دل میبندند، و ساده دوست دارند و تا پای جان برایت میمانند. .
آدمهای ساده، صادقانه عشقشان را اعتراف میکنند و برای اعتراف به چیزی که
باور دارند، نمیترسند..!
آدمهای ساده ، همه را دوست میدانند، و دشمن برایشان یعنی "یک حسِ بد..!"
مهربانی کنی، برایت جان میدهند...
کم لطفیهایت را تقصیر خود میدانند. . . !
همه ی حرفهایت را میشنوند، و فقط خوبهایش را به خاطر میسپارند..!
همه را زیبا و بی نقص میبینند، و انسانها را برابر...
برایشان فرقی ندارد که کجای شهر خانه داری، یا فلان لقب ...
وقتی غمگینند ، اشک و لبخند...
وقتی میترسند، ترس و لبخند...
وقتی شرمگینند ، شرم و لبخند..
وقتی عاشقند، عشق و لبخند..
آنقدر ساده میخندند، که گاهی شک میکنی ، عاقلند یا دیوانه..!
آدمهای ساده صبورند، صبورتر از آنچه فکرش را بکنی...
ولی جایی که بشکنند، بغض را فقط در نگاهشان میبینی سکوت میکنند ، و آرام میگذرند،
آنها هرگز به باورهایشان شک ندارند و همین است که هر بار که میشکنند، برایشان تجربه
نمیشود، میگذرند و دوباره میخندند. . .
مهرباااااااانم


برچسب:
نویسنده: نیکی حسینی